Jina langu ni Hellen kutoka Arusha, na maisha yangu yalibadilika kabisa miaka miwili iliyopita baada ya kumpoteza mume wangu kwa ajali mbaya ya barabarani. Tulikuwa tumependana sana, tulijenga kila kitu pamoja, na tulikuwa na watoto wawili wadogo waliompenda baba yao kupita maelezo. Kifo chake kiliniacha nikiwa nimevunjika moyo, nimechanganyikiwa na sina mwelekeo wa maisha.
Siku ya mazishi ilikuwa kama ndoto mbaya. Nilihisi kama dunia imefika mwisho. Niliporudi nyumbani, kila kona ilinifanya nikumbuke sauti yake, harufu yake, na tabasamu lake. Nililia usiku na mchana hadi nilichoka.
Watu walisema muda unaponya majeraha, lakini kwangu kila siku ilikuwa kama kidonda kipya. Nilipoteza hamu ya kula, niliachana na biashara ndogo tuliyoanzisha pamoja, na hata watoto wangu walianza kuniogopa kwa sababu nilikuwa kimya na mwenye hasira muda wote.
Baada ya miezi michache ya mateso ya ndani, nilianza kuwa na ndoto zinazonisumbua. Nilimuona mume wangu akinipigia kelele nisimame, nisikate tamaa. Kila nilipoamka, nilijaribu kusahau, lakini moyoni nilihisi ujumbe wake ulikuwa wazi.
Nilijua siwezi kuendelea kuishi kwa huzuni milele, lakini nilihisi sina nguvu ya kuanza upya. Wakati huo, rafiki yangu aliniambia kuhusu Daktari Kashiririka, ambaye alikuwa anasaidia watu waliopoteza matumaini kurejesha nguvu za maisha kupitia dawa za asili za kutuliza huzuni na kuamsha ari ya kuendelea mbele.
